چپ دست "واقعی"، برخلاف قهرمان داستانی به همین نام توسط نیکولای لسکوف، از استفاده از آجر در هنگام تمیز کردن تفنگ ها دعوت نکرد. برعکس، او هنگام صیقل دادن تیغه های سلاح های سرد شروع به استفاده فعالانه از مواد ساینده، هرچند دیگر - ابتکاری - کرد.
نویسنده شخصیت خود را به عنوان یک صنعتگر ماهر و مردی بی تفاوت و همچنین بدبخت نشان داد. در نگاه اول شباهت بین او و "پدر شمش شمش روسی" مدیر کارخانه اسلحه سازی زلاتوست پاول آنوسوف آشکار نیست. اولی، اگرچه در میان برابران اولین است، اما هنوز یک صنعتگر معمولی تولا است. دومی یک مهندس و یک مدیر اصلی است.
با این وجود، رشته های اتصال زیادی وجود دارد. اول از همه، زمان عمل. ایده استفاده از کوراندوم معدن شن و ماسه طلای Borzovsky به جای پارچه سنباده خارجی گران قیمت برای صیقل دادن تیغه های شمشیرها و شمشیرها در سال 1829 در جریان بازدید از کارخانه Kyshtymsky به آنوسوف رسید. اقدام "لفتی" در سال 1815 آغاز می شود، زمانی که یک بلوک مکانیکی انگلیسی به امپراتور الکساندر اول ارائه شد، اما کشف شد و از لفتی خواسته شد تا چند سال پس از تاجگذاری نیکلاس اول (1825) پاسخی به انگلیسی ها آماده کند. . کاملاً ممکن است که در سال 1829 باشد.
موازی دوم این است که دوران کودکی آنوسوف با پدربزرگش (لو سوباکین) مکانیک کارخانه ایژفسک سپری شد. در زمان داستان لسکوف، این شرکت کاما بود، نه کارخانه تولا، که تولید کننده اصلی تفنگ برای ارتش امپراتوری بود (حدود 70000 در مقابل 59000 دستگاه در سال). اتفاقاً این پدربزرگ ساعتساز نبود، بهطور مستقل ساعتهای برجی بزرگی را برای ساختمان اصلی کارخانه طراحی کرد که حتی امروز هم زمان را میشمارند. او همچنین کاملاً شبیه لفتی بود.
از نظر کاربرد عملی، پولیش تیغه ها با کوراندوم دانش جالب تری نسبت به مواردی است که در داستان توضیح داده شده است. نعل اسب برای یک بلوک انگلیسی بیشتر ارزش رقابتی دارد تا عملی. و تمیز کردن تفنگ ها با آجرهای مالشی که لفتی به آن معترض بود در واقع فقط در قسمت بیرونی لوله اعمال می شد، یعنی اصلاً در تیراندازی اختلال ایجاد نمی کرد.
کوراندوم سختترین ماده معدنی بعد از الماس است، بنابراین کشف آن در اورال فرصتهای جدیدی را برای حوزههای تولید، جایی که به مواد ساینده نیاز است، باز کرد. در تولیدات نظامی، رد سنباده وارداتی (مخلوطی از کوراندوم و مگنتیت که عمدتاً در یونان و ترکیه استخراج میشود) مزایای اقتصادی قابل توجهی به همراه داشت.
اولین نمونه های کوراندوم اورال به نام کیشتیت در سال 1823 در زباله های معدن شن و ماسه طلا پیدا شد. در سال 1826، سه سال قبل از اینکه ایده استفاده از کوراندوم داخلی در تولید سلاح به وجود بیاید، یکی از بزرگترین سنگ ها به وجود آمد. با وزن حدود 960 کیلوگرم توسط بازرگان زوتوف به عنوان هدیه به سپاه کادت معدن (دانشگاه معدن سن پترزبورگ فعلی) اهدا شد. تا به امروز، این یکی از بزرگترین نمایشگاه ها در مجموعه کانی شناسی موزه معدن است.
