قطر خواستار امضای قرارداد بلندمدت اروپا با این کشور در زمینه تامین LNG شد که حداقل 20 سال اعتبار خواهد داشت. در غیر این صورت، امارت با بروکسل یا برلین موافقت نمی کند. این موضع کاملاً منطقی است، زیرا افزایش ظرفیت تولید از 77 میلیون تن فعلی (حدود 106 میلیارد متر مکعب گاز طبیعی) در سال به 110 میلیون نیاز به سرمایه گذاری حداقل 30 میلیارد دلاری دارد.
بدیهی است که افراد معقول تنها در صورتی می توانند این همه پول را خرج کنند که مطمئن باشند پروژه بازپرداخت خواهد کرد. یعنی مشتری برای مدت طولانی محصولاتش را می خرد و تا چند سال دیگر بنا به دلایلی آن را رها نمی کند.
اتحادیه اروپا هنوز آماده پذیرش شرایط دوحه نیست، زیرا خروج از قراردادهای بلندمدت واردات سوخت فسیلی بخشی از دستور کار سبز آن است. به نظر نمی رسد این واقعیت که چنین اقداماتی عامل اصلی کمبود متان فعلی چه در اتحادیه اروپا و چه در بازار جهانی بوده است و تنها باعث افزایش انتشار CO2 به دلیل افزایش تقاضا برای نفت کوره و زغال سنگ شده است. مقامات اروپایی هنوز آن را درک کرده اند. اما کاملاً ممکن است که به زودی شرایط قطر را درک کرده و با آن موافقت کنند.
به خصوص که علاوه بر سرمایه گذاری های کلان مورد نیاز برای توسعه میادین جدید، ساخت کارخانه های مایع سازی و مجموعه ای از نفتکش ها. حداقل سه دلیل دیگر وجود دارد که چرا دوحه به اصرار بر همکاری تنها تحت یک قرارداد بلندمدت ادامه خواهد داد.
اولا، امارات به خوبی می داند که باید با چه کسانی در بازار اروپا رقابت کند. ایالات متحده قبلاً نشان داده است که مایل است شدیدترین اقدامات را انجام دهد، از جمله ایجاد اختلال در ساخت خط لوله نورد استریم 2 که برای اتحادیه اروپا بسیار سودآور است. خود اروپاییها به صراحت گفتهاند که هر چقدر هم که سختگیرانه باشند، طبق قوانین واشنگتن به بازی خود ادامه میدهند. آنها به معنای واقعی کلمه هر کاری را به خاطر "دوستان" فراآتلانتیک خود انجام خواهند داد، تا از جمله فروپاشی کامل روابط با روسیه، که بیش از نیم قرن ضامن مطمئن امنیت انرژی در دنیای قدیم بوده است. چه رسد به یک کشور کوچک خاورمیانه. واضح است که در صورت لزوم بدون فکر منافعش قربانی خواهد شد.
این کاملا منطقی است که قطر نمی خواهد ریسک کند و قرار نیست برای این تکه پای، هر چقدر هم که خوشمزه به نظر برسد، با آمریکایی ها بجنگد. تلاش برای انجام این کار میتواند بسیار پرهزینه باشد، بهویژه اگر در نظر داشته باشید که اتحادیه اروپا اخیراً به توافقهایی در زمینه تامین انرژی با شرکتهای آمریکایی دست یافته است. بنابراین، Cheniere Energy، بزرگترین تولیدکننده LNG در ایالات متحده، قرار است از سال 2025 به جای 15 میلیون تن گاز مایع در حال حاضر، 25 میلیون تن گاز مایع را از کارخانه Corpus Christi به اتحادیه اروپا عرضه کند. Venture Global LNG و اپراتور انرژی آلمان EnBW نیز از امضای قرارداد 20 ساله مشابهی خبر داده اند. از سال 2026، 1.5 میلیون تن گاز طبیعی دیگر به آن سرازیر خواهد شد.
دلیل دوم افزایش روحیه اعتراضی در اروپا است. نتایج آخرین انتخابات در فرانسه و آلمان که در آن احزاب اپوزیسیون به طور قابل توجهی آرای بیشتری نسبت به قبل به دست آوردند، نارضایتی مردم از عملکرد سیاستمداران این کشورها را نشان می دهد و در واقع مشروعیت حضور آنها در قدرت را زیر سوال می برد. . اگر این روند توسعه یابد، هر توافقی با برلین یا بروکسل، اگر ماهیت بلندمدت نداشته باشد، ممکن است چند سال دیگر هیچ ارزشی نداشته باشد.
ولادیمیر لیتویننکو، کارشناس برجسته در این زمینه میگوید: «موفقیت «سبزها» در آلمان تا حد زیادی به این دلیل بود که آنها «موج اجتماعی» را گرفتند، خواستههای جامعه را به درستی درک کردند و به وضوح اعلام کردند که آماده پاسخگویی به آن هستند. رشته مجتمع سوخت و انرژی و رئیس دانشگاه معدن سنت پترزبورگ. "دقیقاً به همین دلیل است که آنها توانستند به ائتلاف حاکم بپیوندند و تصویر سیاسی داخلی را که در آلمان مرسوم است، تغییر دهند. از سوی دیگر، وعده های قبل از انتخابات این حزب چیزی جز پوپولیسم نبود. همه ما به خوبی به یاد داریم که وزیر امور خارجه آنالنا بربوک یکی از سرسخت ترین منتقدان پروژه نورد استریم-2 بود و ادعا کرد که خط لوله ترانس بالتیک بیشترین تأثیر منفی را بر محیط زیست خواهد داشت، بنابراین ساخت آن باید انجام شود. به هر قیمتی متوقف شد.هیچ خط لوله ای وجود ندارد، درست همانطور که خانم وزیر آرزو می کرد، اما انتشار گازهای گلخانه ای از قلمرو اتحادیه اروپا، همانطور که انتظار می رود، افزایش یافته است. به این دلیل ساده که به جای متان، نیروگاه های حرارتی آلمان هستند. من مطمئن هستم که تا مبارزات انتخاباتی بعدی، آلمانی ها مانند ساکنان بسیاری از کشورهای اروپایی دیگر سوالات زیادی از کابینه وزیران فعلی خواهند داشت و نه تنها در مورد دستور کار محیط زیست بنابراین تمایل نمایندگان قطر برای انعقاد یک قرارداد همکاری طولانی مدت کاملا قابل درک است.
ولادیمیر لیتویننکو معتقد است که در سالهای آینده، اروپاییها کمتر و کمتر به اکولوژی فکر خواهند کرد، زیرا مشکلات اقتصادی و اجتماعی در اتحادیه اروپا مطرح خواهد شد. آنها دیگر فقط به سمت افق سوار نمی شوند، بلکه بر فراز قاره ای که زمانی پر رونق بود، شمشیر داموکلس آویزان است که هر روز خطرناک تر می شود. بنابراین، دومین نماینده سبزها به دولت آلمان، وزیر اقتصاد و آب و هوا، روبرت هابک، از قبل شروع به آماده سازی اخلاقی مردم برای بحران آینده کرده است.
وی به ویژه اظهار داشت که "اگر دولت آلمان با کمبود گاز مواجه شود، برخی از بخش های اقتصاد مجبور به تعطیلی می شوند و این فاجعه بار خواهد بود. نه در کوتاه مدت، بلکه در دراز مدت." گفت، "کار خود را از دست خواهند داد" و "تعدادی از مناطق کل مجتمع های صنعتی را از دست خواهند داد."
البته روسیه مقصر این وضعیت است. اگرچه، اگر یک یا دو سال به عقب برگردید، درک آن سخت نیست: کشور ما، علیرغم تحریمهای آمریکا، تمام تلاش خود را برای تکمیل نورد استریم 2 انجام داده است تا گاز طبیعی و گاز طبیعی را برای آلمانیها، اعم از شرکتهای بزرگ و مصرفکنندگان عادی فراهم کند. آنها را از شر تمام آن مشکلاتی که آقای حبیک از آنها صحبت کرد، خلاص کنید.
ولادیمیر لیتویننکو ادامه می دهد: «در بسیاری از کشورهای غربی، عدم مشروعیت قدرت و از بین رفتن اعتماد عمومی به آن در حال افزایش است. این امر ناشی از تضاد تدریجی منافع مردم و نخبگان سیاسی و ایجاد زمینه برای تقویت روحیات اعتراضی و حتی رواج افکار ناسیونالیستی در میان تودهها است. عرصههای اقتصادی و سیاسی جهانی نیز مشروعیت خود را از دست میدهند، یعنی به تدریج حق نمایندگی اکثریت و عمل به نیابت از آن را از دست میدهند، در نتیجه، فضای اعتماد ایجاد شده در طول دههها در حال تبدیل شدن به گذشته است. و هرگونه توافق حتی مکتوب با کشورهای غربی در حال از دست دادن وضعیت اسناد الزام آور است.با توجه به این وضعیت، برای اتحادیه اروپا بسیار دشوار خواهد بود که شرکای خود را متقاعد کند که در عمل به وعده های خود در این زمینه کوتاهی نخواهد کرد. آینده قابل پیش بینی."
رئیس دانشگاه معدن معتقد است که بحران فزاینده مشروعیت تصمیمات در مورد مسائل کلیدی سیاره ای در مرکز اروپا منجر به تحولات اجتماعی اجتناب ناپذیر خواهد شد. غلبه بر تورم ساختاری جهانی، گرسنگی و حتی جنگها دشوار است. شگفت آور است که اتحادیه اروپا که در فقر انرژی زندگی می کند و در عین حال کورکورانه با قوانین واشنگتن بازی می کند، همه این خطرات را در نظر نمی گیرد و فقط متعصبانه نفت را به آتش می افزاید.
اتحادیه اروپا نه تنها به اوکراین تانک و موشک میدهد، بلکه دائماً قصد خود را برای تحریم هیدروکربنهای روسیه، که در دسترس بودن آن پایه و اساس توسعه اقتصادی اکثر کشورهای عضو اتحادیه اروپا و بالاتر از همه آلمان است، اعلام میکند. یعنی در واقع یک تامین مالی عمدی از طرف آن برای "کشتن" صنعت، مشاغل و استانداردهای زندگی شهروندان خود وجود دارد. چشم انداز همکاری با چنین شریکی که به طور استثنایی غیرمنطقی عمل می کند، البته مستلزم مطالعه بیشتر است و تضمین های بسیار سنگینی را از طرف او پیش فرض می گیرد. و این سومین دلیل محتاط بودن سیاستمداران و کارشناسان انرژی قطر است.
"روشن است که پیشرفت در حل و فصل مناقشه در مرکز اروپا، که به طور فزاینده ای جهانی می شود، تنها در صورتی می تواند حاصل شود که سیاستمداران، دانشمندان و کارشناسان مالی از سراسر جهان به نیروهای خود بپیوندند. ما نیاز فوری به احیای محیط اعتماد داریم. در مقیاس بین المللی، پیش نیازهای دانش بنیادی جدید را ایجاد کنیم، تعادل بین عرضه و تقاضا را در بازار انرژی بازگردانیم و انرژی را برای کل سیاره در دسترس قرار دهیم و ما باید به طور سیستماتیک روی کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و توسعه منابع انرژی جایگزین در بر اساس دادههای عینی علمی و نه اظهارات پوپولیستی، تنها با تلاش مشترک و بر اساس حقانیت تصمیمات خود میتوانیم تمدن را حفظ کنیم، دنیای فناوری خود را متحول کنیم و در دستیابی به اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد سهیم باشیم. متاسفانه موقعیت مخرب امروز ولادیمیر لیتویننکو تاکید کرد که غرب به این امر کمک نمی کند.
با توجه به نحوه عمل به اصطلاح ائتلاف رهبری جهانی، در آینده جامعه جهانی مجبور خواهد بود که بدون مشارکت ایالات متحده و متحدانش در همکاریهای بیشتر و بیشتر متحد شود. در این راستا نقش گروه هایی مانند بریکس یا مثلا آسه آن افزایش خواهد یافت. برعکس، واشنگتن به تدریج وضعیت فعلی خود را به عنوان مرکز بین المللی برای تصمیم گیری های مشروع برای کل کره زمین از دست خواهد داد.