مردی که “معجزه قلع” را در اتحاد جماهیر شوروی انجام داد

روسیه در سال 2014 از تحریم ها یاد نگرفت. در دهه 1930، در خلال اجرای اولین برنامه های پنج ساله، اتحاد جماهیر شوروی مبارزه فعالی برای استقلال از بازار سرمایه داری جهانی به راه انداخت. غرب در تلاش خود برای تسلیم کردن اقتصاد کشورمان به کنترل خود، انواع ترفندها را امتحان کرد: از محاصره اعتباری و "طلا" (عدم پذیرش طلای شوروی در سال 1920) تا کمپین ضد دامپینگ و رفتار ویژه با صادرات شوروی. تنها راه ممکن برای توسعه، سیاست جایگزینی واردات باقی ماند. به ویژه، این امر در مورد فلزات غیرآهنی که از لحاظ استراتژیک برای صنعت مهم هستند، که مدت‌ها از خارج وارد شده بودند، اعمال می‌شود.

زمانی که زمین شناسان و کانی شناسان بزرگ درگیر اکتشاف و اکتشاف شدند، نتایج دیری نپایید. در حالی که واردات فلزات غیرآهنی از سال 1928 تا 1931 در 121 هزار تن باقی ماند، تولید اتحاد جماهیر شوروی تقریباً دو برابر شد. تولید مس، روی، سرب افزایش یافت. این ماده برای قلع رها شد که به طور گسترده در مهندسی برق و مهندسی مکانیک استفاده می شد. بدون قلع غیر قابل تصور بود، به عنوان مثال، مهم ترین قطعات موتور و قابل اعتماد ترین بلبرینگ. سرگئی اسمیرنوف کسی بود که ذخایر قلع صنعتی را کشف کرد و پایه مواد خام داخلی را برای این مهم ترین منبع ایجاد کرد.

او در سال 1895 در ایوانو-وزنسنسسک در خانواده یک حکاکی کارخانه نساجی به دنیا آمد. در سال 1913، مرد جوان وارد مؤسسه معدنی سنت پترزبورگ شد، جایی که در آن زمان، زمین شناسی مورد علاقه او توسط رهبران علم مانند یوگراف فئودوروف، کارل بوگدانوویچ و واسیلی نیکیتین تدریس می شد. پس از فارغ التحصیلی، فارغ التحصیل به عنوان دستیار در دانشگاه خود ماند، سپس دانشیار، و در سال 1930، استاد، رئیس گروه کانی شناسی شد.

او هرگز دانشمند میز کار نبود. سرگیویچ از 52 سال زندگی خود، 28 سال را وقف تحقیقات علمی کرد و در این مدت یک فصل میدانی را از دست نداد. همزمان با تدریس، او در Geolkom (بعدها VseGEI) کار کرد، جایی که از محقق به عضو کامل تبدیل شد و مسئول تحقیقات گسترده زمین‌شناسی در مناطق کم اکتشاف و صعب العبور کشور بود. این توضیح می دهد که چرا دانشجویان علاقه زیادی به شرکت در سخنرانی های اسمیرنوف داشتند، که در آن او اطلاعات زیادی از تجربیات شخصی غنی خود ارائه کرد.

دانش او از کانی شناسی افسانه ای بود. حتی در اولین سفرهای کاری خود، دانشمند توانایی زیادی در تشخیص مواد معدنی، یافتن کوچکترین اجزاء در نمونه‌های سنگ معدن و سنگ‌ها و تعریف دقیق آنها از خود نشان داد. به عنوان مثال، او اولین کسی بود که در کشور منژینیت را در میدان داراسونسکویه، سلایت را در میدان کلیچکینسکویه، برونیارتیت را در میدان بزیمیانسکویه، لودویگیت را در میدان دونینسکویه و آدامینیت را در میدان نوو-پوچکوئفسکویه کشف کرد. کار در پریبایکالیه جنوبی، از 49 ماده معدنی موجود در منطقه کانسار اسلیودیانکا که توسط او توصیف شد، تنها 4 ماده زیر میکروسکوپ تعیین شدند، بقیه به صورت بصری در میدان مشخص شدند. بدون دلیل این دانشمند در سن 29 سالگی به عضویت انجمن کانی شناسی سراسر روسیه درآمد و در پایان عمر رئیس آن بود و در همان زمان به عضویت افتخاری انجمن کانی شناسی فرانسه انتخاب شد. جامعه.

در سال 1925 سرگئی اسمیرنوف شروع به مطالعه یک میدان جدید - ذخایر چند فلزی سنگ معدن به عنوان مثال از استان وسیع Transbaikalia شرقی کرد. به جرأت می توان گفت که این دوره نقطه عطفی در حرفه زمین شناس بود که آغاز سال ها تحقیق در زمینه تشکیل سنگ و به طور کلی فلز شناسی بود.

در نتیجه تحقیقات خود، او انواع ذخایر چند فلزی را که در ماوراءالنهر شرقی مشخص بود، شناسایی کرد. اما مهمتر از همه، اسمیرنوف کل منطقه را به سه کمربند معدنی تقسیم کرد: شرقی - چند فلزی، مرکزی - قلع - تنگستن و غربی - مولیبدن - طلا. این طرح در تمام جستجوهای زمین شناسی بعدی مرتبط باقی مانده است. کمربند قلع- تنگستن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود: ده‌ها مورد کانی‌سازی جدید در طول سال‌های بعد در مرزهای آن کشف شد. مطالب تحلیلی ارائه شده توسط دانشمند در جلسات بعدی، کنگره ها و کنفرانس های سازمان های مختلف زمین شناسی، با عمق و اهمیت تحقیقات و نتیجه گیری های عملی، علاقه زیادی را در جامعه علمی برانگیخت.

شاید اگر نه برای یک لحظه، منافع سرگئی سرگیویچ به Transbaikalia محدود می شد که نقش تعیین کننده ای در فعالیت های بعدی دانشمند و گسترش پایگاه سنگ قلع اتحاد جماهیر شوروی داشت. در پایان سال 1926، او دانه های ریز کاسیتریت را در سنگ معدن سرب-روی Transbaikal در کانسار اسمیرنوف کشف کرد. (امروزه رایج است که تنها نوع ماده خامی که قلع از آن در مقیاس صنعتی به دست می آید سنگ کاسیتیت است. کاسیتیت SnO2 تا 8/78 درصد قلع دارد).

سال بعد، زمین شناس دوباره محتوای کاسیتریت را در نمونه های جمع آوری شده در زباله های معدنی در امتداد پد خاپچرانگینسکی تعیین کرد که منجر به کشف کانسار معروف قلع خاپچرانگینسکی شد. این یافته ها اعتماد آکادمیک را در مورد گسترش احتمالی پایه سنگ قلع از طریق کانسارهایی از این نوع تقویت کرد. اسمیرنوف تصمیم گرفت از محدوده استان ترانس بایکال فراتر رود. او تحقیقات خود را به مناطق دورتر و از نظر زمین شناسی بسیار ضعیف کاوش - کولیما، چوکوتکا، خلیج چاون و پریموریه - منتقل کرد، جایی که او بر کاوش و اکتشاف در یک قلمرو وسیع ناشناخته نظارت داشت. این نوع کانی سازی سولفید-کاسیتریت بود که توجه کاوشگران را به خود جلب کرد و نتایج فوری به همراه داشت.

اولین اشاره به ثروت های طبیعی سرزمین Ust-Yanya به سال 1648 باز می گردد، زمانی که مسافر افسانه ای سمیون دژنف به سفری به کولیما رفت. با این حال، مطالعه علمی سیستماتیک منطقه تنها با آغاز صنعتی شدن استالین توسعه یافت. در سال 1933 بر اساس داده‌های زمین‌شناسی و نمونه‌های جمع‌آوری‌شده در خط الراس Verkhoyanskiy توسط اولین گروه‌های پیشرفته کاوشگر، اسمیرنوف پیش‌بینی جسورانه‌ای در مورد احتمال بالای گشایش ذخایر قلع، تنگستن، مولیبدن، طلا، سرب و روی در این منطقه داد. حوزه. در تابستان همان سال او شخصاً به ورخویان رفت - سرپرستی اولین اکسپدیشن علمی را بر عهده گرفت و در آنجا ذخایر قلع Imtanginskoye را کشف کرد!

از آن لحظه اسمیرنوف عملاً در شرق و شمال شرق کشور مستقر شد، جایی که همان نوع کانی سازی سولفید-کاسیتریت گسترده شد. اکسپدیشن های سالانه، که طی آن سرگئی سرگیویچ داده های جدید را جمع آوری کرد، فلز شناسی را تجزیه و تحلیل کرد و دستورالعمل هایی را در مورد جهت گیری بیشتر ارائه کرد.

کار، برای شناسایی ذخایر سنگ معدن در سیبری اهمیت زیادی داشتند.

در سال 1937 او کاری را ارائه کرد که در آن ساختار زمین شناسی منطقه ای را که مورد مطالعه قرار داده بود ترسیم کرد و مناطق با ظرفیت بهینه باربری سنگ معدن را در ارتباط با دوره های متالوژنیک ترسیم کرد و کمربند سنگ قلع را در قلمرو کل شمال شرق آسیا ترسیم کرد. در جریان کارهای بعدی، این پیش بینی به طرز درخشانی تأیید شد. بنابراین ، در حال حاضر 10 سال بعد ذخایر عظیم قلع در منطقه Ust-Yansk ذخایر Deputatskoye کشف شد که به بزرگترین در کل اتحاد جماهیر شوروی تبدیل شد که به اتحاد جماهیر شوروی در بین رهبران بازار جهانی قلع کمک کرد.

کار عظیم سرگئی سرگیویچ در مورد مطالعه و توسعه ثروت معدنی سیبری به او اجازه داد تا مفاد اساسی شاخه جدیدی از علم زمین شناسی - فلز شناسی منطقه ای را توسعه دهد که هدف آن شناسایی الگوهای توزیع در زمان و مکان ذخایر فلزات خاص است. در یک قلمرو معین در ارتباط با ساختار زمین شناسی آن. بی دلیل امروزه زمین شناس در درجه اول به عنوان بنیانگذار یک جهت متالوژنیک جدید در مطالعه کانی ها شناخته می شود.

در پایان دهه 30، اسمیرنوف شهرت یک دانشمند برجسته را به دست آورد - متخصص اصلی مشکل سنگ معدن قلع و مناطق قلع دار. در سال 1939 او عضو متناظر شد و در سال 1943 عضو کامل آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی شد.

به لطف سپرده های جدید، کشور دیگر به واردات وابسته نبود. خبر امتناع اتحاد جماهیر شوروی از واردات قلع از خارج باعث شور شد که مطبوعات خارجی آن زمان آن را «معجزه قلع» نامیدند. اما این واقعیت در طول جنگ جهانی دوم اهمیت خاصی پیدا کرد. آلیاژی از فلزات غیرآهنی با کمترین انقباض ریخته گری به نام برنز سرب قلع نه تنها برای تولید قطعات مقاوم در برابر سایش، یاتاقان ها، کابل ها و موتورها، بلکه برای تولید گلوله، پوسته و قطعات سلاح نیز مورد استفاده قرار گرفت.

پس از مدت کوتاهی به عنوان معاون کمیته زمین شناسی در سال 1945، این دانشمند رئیس بخش سنگ معدن انستیتوی علوم زمین شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی و رئیس انجمن کانی شناسی تمام روسیه شد. در سال 1946 سرگئی اسمیرنوف جایزه درجه اول استالین را برای کشف و مطالعه ذخایر سنگ معدن قلع در شرق و جنوب شرقی اتحاد جماهیر شوروی دریافت کرد.

پس از جنگ، این دانشمند کار خود را بر روی موضوعات مهم نظری مانند تشکیل سنگ معدن، سیستماتیک ذخایر سنگ معدن ماگمایی و الگوهای توزیع فضایی ذخایر فلزات مختلف در محدوده "کمربند معدنی" غول پیکر اقیانوس آرام عمیق تر کرد - Meso- منطقه چین خورده سنوزوئیک تقریباً تمام طرف های اقیانوس آرام را پوشش می دهد و شامل مناطق عظیمی از کل لبه شرقی آسیا، قوس های جزیره ای استرالیا، آند و کوردیلرا است. در قلمرو کشور ما کامچاتکا، ساخالین، ترنسبایکالیای شرقی، پریاموری، پریموریه و کل به اصطلاح شمال شرقی سیبری در کمربند قرار می گیرند.

با این حال، در سال 1947، کار تحقیقاتی پربار سرگئی سرگیویچ به دلیل مرگ ناگهانی دانشمند متوقف شد.

پس از خروج اسمیرنوف، ماده معدنی اسمیرنوفسکیت، کوه‌هایی در Transbaikalia و شبه‌جزیره تایمیر، یک گذرگاه و یک یخچال طبیعی در یاکوتیا، یخچال‌های طبیعی در مجمع‌الجزایر Severnaya Zemlya، یک ذخیره و یک شهرک در Primorsky Krai به نام او نامگذاری شدند. آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی تصمیم گرفت تا جایزه ای به نام او برای بهترین کار علمی در مورد مطالعه ذخایر معدنی و فلز زایی ایجاد کند که از سال 1949 هر سه سال یک بار اعطا می شود.

و همین سال گذشته، یک ماده معدنی جدید دیگر به نام زمین شناس نامگذاری شد - سرگیسمیرنویت، که در کانسار کاسیتیت کستر در منطقه Verkhoyanskiy جمهوری سخا کشف شد.

در حال حاضر قلع به عنوان یک فلز مهم استراتژیک برای کشور ما باقی مانده است. برای لحیم کردن بسیاری از سیستم های الکترونیکی و بردهای تجهیزات کامپیوتری و تجهیزات ویدئویی استفاده می شود.