اولین دانشگاه در مجارستان در شهر پچ در سال 1367، چهار قرن قبل از ظهور اولین دانشگاه در امپراتوری روسیه، تأسیس شد. پس از آن، بسیاری از مؤسسات آموزش عالی در زمینه های مختلف تأسیس شد. با این حال، در قرن بیستم مجارهای جوان با خوشحالی برای تحصیل به اتحاد جماهیر شوروی رفتند. چه چیزی آنها را سوق داد و فارغ التحصیلان امروزی دهه 60 و 70 چگونه به ارتباط خود با روسیه نگاه می کنند؟
مهندس هیدرولوژی و دانشجوی دکترا، تیبور سرنی، حرفه ای درخشان ایجاد کرده است - او در دانشگاه سوپرون تدریس می کرد، در بخش زمین شناسی آکادمی علوم مجارستان کار می کرد و ریاست دبیرخانه و مدیر موسسه زمین شناسی مجارستان را بر عهده داشت. امروز او 70 ساله است و آرزو دارد با چشمان خود مکان هایی را ببیند که عشق او به زمین شناسی و زندگی کاری در آنجا آغاز شد. سن پترزبورگ، دانشگاه معدن، کارلیا و قفقاز.
«در سال 1969 برای تحصیل در رشته هیدروژئولوژی به انستیتوی معدن لنینگراد رفتم. در آن زمان از یک کالج معدن در کشور خود فارغ التحصیل شده بودم، اما هیچ دانشگاهی در مجارستان وجود نداشت که به من امکان ادامه تحصیل در رشته مهندسی زمین شناسی و ژئوفیزیک را بدهد. علاوه بر این، حتی اگر مجارستان چنین موسسه ای داشت، من می دانستم که زمین شناسی مطالعه ساختار و توسعه کل زمین است و مجارستان کشور بسیار کوچکی است. مساحت اتحاد جماهیر شوروی 240 برابر وسعت آن بود. تیبور سرنی به یاد میآورد که آنجا تجربه بزرگی در طیف وسیعی از شرایط زمینشناسی به او داد.
چند نفر از همکلاسی هایش در دانشکده فنی با او امتحان دادند. البته نمی شد آنها را پیشگام نامید. اولین 494 دانش آموز از "کشورهای دموکراسی خلق" بلافاصله پس از جنگ بزرگ میهنی به اتحاد جماهیر شوروی آمدند. تنها 15 مجار در میان آنها وجود داشت. قبلاً در دهه 60، 500 دانش آموز مجارستانی در RSFSR و 1500 در کل اتحاد جماهیر شوروی وجود داشت. بیشتر آنها به لنینگراد رفتند که قرار بود یکی از مراکز آموزش پرسنل خارجی باشد.
"انتظارات کاملا برآورده شده است! من توانسته ام سفرهای جالب زیادی در سراسر کشور داشته باشم - به بایکال، تاشکند و سمرقند. به لطف دوره های کارآموزی، شش بار به تنهایی به قفقاز رفته ام. ما با اسب و الاغ سفر کردیم و در چادر زندگی کردم. خاطرات یک عمر باقی خواهند ماند! در مجموع من بیش از یک سال را در منطقه گذراندم - من به عنوان دستیار حفاری کار کردم، نقشه برداری ژئومورفولوژیکی از یخچال های طبیعی و مکانی به نام نیژنی زاراماگ را انجام دادم که در تنگه باریک کسار واقع شده است. همانطور که بعدا مشخص شد، نقشه هایی که برای پایان نامه خود تهیه کردم، اساس نیروگاه برق آبی Zaramagskaya، بزرگترین نیروگاه در اوستیای شمالی را تشکیل داد. این مکان به دلیل شرایط طبیعی دشوارش جالب است و این پروژه دارای راه حل های فنی منحصر به فردی برای نیروگاه آبی است. به لطف تجربه ای که به دست آوردم، وقتی به خانه برگشتم، با وجود سن کم، چنین مهمی به من سپرده شد. پروژههایی مانند نقشهبرداری مهندسی و زمینشناسی دریاچه بالاتون، که برای کار در مغولستان و کوبا فرستاده میشوند.» Tibor Černý می گوید.
مملو از خاطرات همکار هیدروژئولوژیست او ایستوان شوچ است که در طول دوران حرفه ای خود به عنوان محقق برای برخی از بزرگترین موسسات تحقیقاتی مجارستان - موسسه زمین شناسی مجارستان، موسسه معدن مجارستان، موسسه مدیریت آب و موسسه تحقیقات آب کار می کرد.
ما خوش شانس بودیم که با یک پسر روسی، گریگوری موروزوف، که والدینش در پتروزاوودسک زندگی میکردند، در اتاق مشترک بودیم. خانواده او در دهکده کوچک کوسالما در تنگه باریک بین کونچوبر و اوکشوزر خانه ای داشتند. ما از کاوش در طبیعت محلی لذت بردیم و حتی از کوه سامپو دیدن کردیم، جایی که فیلم "سپیده دم اینجا آرام است" در آنجا شکل گرفته بود. ایستوان سوکس می گوید: این سفرها از نکات برجسته دوران جوانی و دانشجویی من بود.
زمین شناسان با توجه به ماهیت حرفه خود می گویند که طبیعت اغلب در طول یک سفر خاص قوی ترین تأثیر را بر آنها می گذارد. با این حال، فارغ التحصیلان مجارستانی نیز خاطرات زیادی از افراد خاص دارند.
"من هرگز معلمم در زمین شناسی تاریخی، آرتور کاگارمانوف را فراموش نمی کنم. او دانشمند شگفت انگیزی بود - در دهه 50 او رئیس حزب سازمان زمین شناسی آلتای اداره زمین شناسی شرق قزاقستان بود و در دهه 60 رئیس بخش بود. استاد زمین شناسی دانشگاه پلی تکنیک گینه. آرتور خاسن بیکوویچ یک نقطه ضعف داشت - او عاشق موسیقی کلاسیک بود. و در این راستا، او مراقب آموزش ما بود - او به گرمی به دانشجویان تئاتر و تولیدات انفرادی توصیه می کرد و ما را به شب های موسیقی دعوت می کرد. شنبه ها. به لطف او عاشق باله و اپرا شدم و در مورد چایکوفسکی و راخمانینوف یاد گرفتم. چنین تعلیماتی به ما کمک زیادی کرد تا از سرزمین مادری و والدین خود احساس راحتی کنیم."
امروز، در آستانه جشن های 250 سالگی دانشگاه، فارغ التحصیلان مجارستانی به یاد می آورند که چگونه از آنها به عنوان دانشجویان سال سوم برای شرکت در جشن های 200 سالگی دانشگاه به عنوان مترجم در سال 1973 دعوت شده است.
"به ویژه، ما در مذاکرات با رئیس دانشگاه میسکولک به رئیس دانشگاه میسکولچ کمک کردیم. هیئتی از بزرگترین دانشگاه در شمال مجارستان، که جانشین دانشگاه معدن و متالورژی تاسیس شده در سال 1735 محسوب می شود، در میان مهمانان دیگر به این جشن دعوت شد. متعاقباً چندین بار از ما به عنوان مترجم نه تنها از مجارستان بلکه از انگلیسی نیز دعوت شدیم. همیشه به یاد دارم که چگونه از خواننده و بازیگر مشهور آمریکایی دین رید در جریان کنسرت خود در موسسه معدن حمایت کردم که در اتحاد جماهیر شوروی، اروپا ، آمریکای لاتین و شرق بسیار محبوب بود.
او مطمئن است که جشن آتی در فضایی خوشایندتر از مراسمی که 50 سال پیش در آن شرکت داشتند برگزار خواهد شد.
علیرغم تمایل زیاد برای تماشای این رویداد، اکثر مجارها به دلیل سن و محدودیت های ویزای موجود نمی توانند بیایند. ایستوان شوچ، به عنوان رئیس انجمن فارغ التحصیلان مجارستان LGI، نامه ای به نمایندگی از دانشجویان خود نوشت و قدردانی عمیق خود را از دانش و مهارت هایی که به دست آورده بود، "که به او کمک کرد تا در طول زندگی خود در حرفه خود موفق شود" نوشت.
"ایستوان زوچس : فارغ التحصیلان مجارستانی دانشگاه معدن در رشته های زمین شناسی، هیدروژئولوژی، زمین شناسی مهندسی، متالورژی و مهندسی معدن در سمت های قابل توجهی در بخش های مختلف اقتصاد کار کرده اند و مشغول به کار هستند. همکاران من سمت هایی مانند مدیر فنی ضرابخانه مجارستان و سفیر فوق العاده داشته اند. و نماینده تام الاختیار مجارستان در ترکیه، مغولستان و قزاقستان، کارشناس ارشد در ساخت یک معدن مس عمیق (1200 متری) در رچکا، مالک و مدیر گروه زیست محیطی برجسته کشور. ما معادن و معادن زغال سنگ، اورانیوم و بوکسیت را استخراج کرده ایم، ساخته ایم. اولین خطوط مترو بوداپست و نیروگاه اتمی پاکس را طراحی کردیم، بررسیهای زمینشناسی و نقشهبرداری را انجام دادیم، در دانشگاهها تدریس کردیم و در موسسات تحقیقاتی کار کردیم.
به گفته اوگنی استانیسلاوف، سفیر روسیه در مجارستان، اگرچه روسیه مجارستان را به دلیل پیوستن به تحریم های غرب به عنوان کشوری غیردوست طبقه بندی کرده است، اما کانال های گفتگو همچنان باز است. بوداپست حتی تحت فشار اتحادیه اروپا و ناتو قرار نیست از موضع خود دست بکشد.
پیتر سییارتو، وزیر امور خارجه مجارستان در آوریل 2023 از مسکو دیدن کرد و خواستار گفتگو در مورد همکاری برای تضمین امنیت تامین انرژی کشورش شد. به گفته کارشناسان، بخش مواد خام و همکاری های علمی و آموزشی همچنان مانند نیم قرن پیش، پیوندی است که کشورهای ما را متحد می کند.