دانشگاه معدن سنت پترزبورگ امپراتور کاترین کبیر دویست و پنجاهمین سالگرد تاسیس خود را جشن می گیرد. امروزه، اولین موسسه آموزشی فنی عالی روسیه نه تنها یک نیروگاه پرسنل برای شرکتهای بخش منابع معدنی است، بلکه یکی از بزرگترین مجموعههای علمی در این کشور است. این سازمان دارای 8 زیرمجموعه ساختاری است که در تحقیقات کاربردی و بنیادی در طیف وسیعی از زمینهها، از کاهش تأثیرات انسانی بر محیط زیست گرفته تا تولید محصولات منحصربه فرد درگیر هستند.
در مجموع 42 آزمایشگاه در دانشگاه وجود دارد که در مساحتی بالغ بر 30 هزار متر مربع قرار دارند. صندوق ابزار دقیق و آزمایشگاهی آنها شامل بیش از 3.5 هزار واحد تجهیزات است. علاوه بر این، 22 مورد از آنها بیش از بیست میلیون روبل هزینه دارند و 360 مورد از آنها به ویژه ارزشمند در نظر گرفته می شوند، زیرا امکان انجام تحقیقات در سطح جهانی را فراهم می کنند.
با این حال، سرمایه گذاری در زیرساخت مهم است، اما به هیچ وجه مهم ترین مؤلفه موفقیت نیست. به گفته رئیس ولادیمیر لیتویننکو، "سطح وضعیت فعلی و چشم انداز توسعه دانشگاه توسط محیط علمی تعیین می شود. و شکل گیری آن نه تنها به منابع مالی، بلکه به استراتژی های طولانی مدت موثر با هدف ایجاد شرایط کار و یادگیری بهینه نیاز دارد. .
«تنها محیط اعتماد انگیزشی مناسب میتواند ادغام فعالیتهای علمی، علمی- فنی و آموزشی دانشمندان، معلمان، دانشجویان و فارغالتحصیلان را در مراکز علمی مجهز به تجهیزات آزمایشگاهی روز دنیا فراهم کند و بکارگیری نتیجه آزمایش ها و ایجاد شرایط برای اجرای بیشتر آنها در صنعت. این یک کار بسیار پیچیده و دشوار است که به تلاش های کلان تیم نیاز دارد و تأثیر بسیار بیشتری در نتیجه حتی از پول دارد. راه حل آن فوق العاده است. از این رو دانشمندان و مهندسان آینده این فرصت را پیدا می کنند که به طور مستقل آزمایش کنند و سپس ثمره تلاش خود را ببینند. در چنین شرایطی، به فارغ التحصیلان ما اجازه دهید تا از تجربیات به دست آمده در آینده برای افزایش دانش و بهبود کیفیت فعالیت های تولیدی خود استفاده کنند."
مهمترین عناصر محیط علمی بدون شک سنت های غنی دانشگاه است. بنابراین، قبل از اینکه بفهمد امروز چه تحقیقات امیدوارکنندهای در دانشگاه انجام میشود، Forpost رتبهبندی بهترین فناوریهای ایجاد شده توسط دانشمندان یا فارغالتحصیلان گورنی برای دو قرن و نیم از تاریخ خود را جمعآوری کرد که تأثیر قابل توجهی بر توسعه نوآورانه روسیه داشته است. با این حال، ارزش بسیاری از دستاوردهای علمی آنقدر زیاد است که تصمیم گرفتیم آنها را نه بر اساس اهمیت، بلکه بر اساس زمان بندی رتبه بندی کنیم.
سال 1807
شاید اولین کمک واقعاً عمده متخصصان دانشگاه در حل وظایف دولتی ایجاد مدرن ترین کارخانه اسلحه سازی در روسیه در آن زمان در ایژفسک بود. پروژه آن توسط آندری دریابین، فارغ التحصیل و بعداً مدیر سپاه کادت کوهستان تهیه شد. او همچنین سرپرستی ساخت و ساز یا، به عبارت دقیق تر، نوسازی ریشه ای کارخانه های آهن سازی شهر را بر عهده داشت.
قبلاً با آغاز جنگ با ناپلئون ، این شرکت موفق شد حدود 10 هزار تفنگ سنگ چخماق صاف را که از دهانه پر شده بود به ارتش روسیه برساند. همچنین تفنگ های ساچمه ای، کارابین و تپانچه تولید می کرد. با گذشت سالها، این کارخانه به یکی از مهمترین حلقه های صنعت دفاعی اتحاد جماهیر شوروی و روسیه تبدیل شد و تفنگ موسین و اسلحه تهاجمی کلاشینکف را به کشور داد.
سال 1861
اختراع پاول اوبوخوف، فارغ التحصیل دانشگاه معدن، امکان اصلاح صنعت متالورژی کشور و تسلیح مجدد ارتش روسیه را فراهم کرد که پس از جنگ کریمه اهمیت فوق العاده ای داشت. شکست آن به وضوح عقب ماندگی فنی ما را از قدرت های پیشرو غربی - بریتانیای کبیر و فرانسه که در آن زمان قبلاً انقلاب صنعتی کرده بودند، نشان داد.
یکی از حادترین مشکلات کیفیت پایین اسلحه های توپخانه بود که در دفاع از سواستوپل و تعدادی از نبردهای دیگر تأیید شد. روند آن زمان افزایش کالیبر و همراه با آن قدرت شلیک توپ ها بود. این امر نقش آنها را در سرکوب نیروی انسانی دشمن افزایش داد و در عین حال دوام محصولات را به میزان قابل توجهی کاهش داد. افزایش طول عمر بشکه ها با بهبود کیفیت فولاد امکان پذیر بود که انگلیسی ها تا اواسط قرن نوزدهم موفق به انجام آن شدند.
روش ذوب آن، که توسط پاول اوبوخوف در دهه پنجاه پیشنهاد شد، به روسیه اجازه داد تا به مخالفان ژئوپلیتیکی خود برسد و حتی از آنها پیشی بگیرد. آزمایش اسلحه های ایجاد شده توسط فناوری جدید در سال 1861 با پیروزی کامل به پایان رسید - هیچ توپ خارجی نتوانست بیش از دو هزار گلوله را در محدوده شلیک کند ، در حالی که تفنگ اوبوخوف دو بار از این نتیجه فراتر رفت.
به منظور قرار دادن تولید نوآوری ها "روی جریان"، کارخانه ای در نزدیکی سنت پترزبورگ ساخته شد که بعداً به نام فارغ التحصیل دانشگاه معدن نامگذاری شد.
سال 1887
پروفسور کونون لیسنکو از موسسه معدن سنت پترزبورگ در مطالعه 300 صفحه ای خود "تولید نفت از آخرین داده ها" به صراحت اشاره کرد که تولیدکنندگان نفت روسیه به طور قابل توجهی از همتایان آمریکایی خود عقب هستند. و او تعدادی نوآوری را پیشنهاد کرد که سپس با موفقیت در پالایشگاه های داخلی اجرا شد. این فناوری ها باعث شد تا درصد استخراج یک جزء مفید از طلای سیاه در تولید نفت سفید به میزان قابل توجهی افزایش یابد.
در آن زمان بسیار مهم بود، زیرا لامپ های نفتی به دلیل مزایای آشکار آنها ، روز به روز در بین مردم محبوبیت بیشتری پیدا می کردند. پیامد این رونق نفت و نیاز فوری به مدرن سازی صنعت اصلی بود. Konon Lisenko نه تنها فناوری غربی پالایش پیشرفته را با ترکیب و خواص نفت خزر که ویژگی های خاص خود را داشت تطبیق داد، بلکه نسل جدیدی از لامپ های نفت سفید کارآمد را در دهه نود ایجاد کرد.
در عکس: بنیانگذاران انجمن شیمی روسیه. در ردیف بالا، سوم از سمت راست Konon Lisenko، دوم از سمت راست دیمیتری مندلیف
سال 1882
به ابتکار رهبری دانشگاه سن پترزبورگ، کمیته زمین شناسی در روسیه تأسیس شد که وظیفه آن مطالعه سیستماتیک زیرزمینی امپراتوری روسیه و جستجوی ذخایر معدنی بود. نیازی به گفتن نیست که کاوشگران سنگ معدن قبلاً در این جهت فعالیت داشتند. Berg-collegium، که به طور سیستماتیک اکسپدیشن هایی را برای جستجوی های جدید سازماندهی می کرد اما نیاز به جبران عقب افتادگی مجدد با کشورهای اروپایی که با معرفی فناوری های مولود انقلاب صنعتی دوم پیش قدم شده بودند، مسئولان را وادار به تشدید این کار کرد.
پس از تاجگذاری، الکساندر سوم، یکی از دست کم گرفته ترین امپراتورها از نظر سهم خود در توسعه روسیه، اعلام کرد که مجتمع معدنی و مواد خام "مهمترین بخش توسعه اقتصادی کشور ما" است و شروع به اجرای پر کردن منابع لازم برای ساخت سریع راه آهن، متالورژی مدرن و پالایشگاه نفت کرد.
ایدئولوگ اصلی ایجاد کمیته زمین شناسی و اولین مدیر آن گریگوری هلمرسن، رئیس دانشگاه معدن سن پترزبورگ بود. این سازمان جدید همچنین عمدتاً از نمایندگان قدیمی ترین دانشگاه فنی روسیه تشکیل شده بود.
سال 1888
نیکولای اسلاویانوف، پروفسور مؤسسه معدن سنت پترزبورگ، برای اولین بار در جهان از جوشکاری قوس الکتریکی با الکترود فلزی در زیر یک لایه شار استفاده کرد که از درز مذاب در برابر آلودگی جوی محافظت می کرد. در حضور کمیسیون ایالتی، او میل لنگ یک موتور بخار را در یکی از کارخانه های پرم جوش داد.
اختراع جوشکاری قوس الکتریکی امکان افزایش استحکام جوش و به تبع آن راندمان تعمیرات واحدها و مکانیزم های بزرگ را فراهم کرد: میل لنگ، سیلندرهای بخار، چرخ دنده ها و غیره. در نمایشگاه جهانی الکتروتکنیکی 1893، به نیکولای اسلاویانف مدالی با عبارت "برای انقلاب فنی تولید شده" اهدا شد.
1920
تحقیقات الکساندر اسکوچینسکی، استاد دانشگاه سن پترزبورگ، در زمینه مبارزه با انتشار گاز متان در معادن و آتش سوزی در معادن و همچنین اجرای روش های توسعه یافته توسط وی برای کاهش گرد و غبار معادن، باعث شد تا تعداد تلفات معدنچیان به شدت کاهش یابد.
این دانشمند، به طور خاص، وابستگی فراوان معادن به متان را مشخص کرد و یک روش آماری برای پیش بینی اشباع گاز سنگ ها ایجاد کرد. برای سالهای متمادی توسط مهندسان معدن در سراسر جهان استفاده می شد: به لطف توانایی پیش بینی میزان گاز در فرآیند کار امکان جلوگیری از بسیاری از خطاها در طراحی، ساخت و بهره برداری معادن وجود داشت.
1929 год
نتیجه سفر زمین شناسی به رهبری پاول پرئوبراژنسکی، کشف استان نفت و گاز ولگا-اورال بود. بهره برداری از ذخایر آن در طول جنگ بزرگ میهنی امکان پاسخگویی به تقاضای فزاینده دولت برای سوخت را فراهم کرد. و در سالهای پس از جنگ از نظر تعداد بشکه های تولید شده در اتحاد جماهیر شوروی اول شد و از استان باکو پیشی گرفت. به عنوان مثال، در سال 1965 بیش از 71 درصد نفت داخلی در آنجا تولید می شد.
با توجه به توسعه میادین در سیبری غربی، سهم "باکو دوم" به تدریج شروع به کاهش کرد. اکنون میزان برداشت ذخایر در آنجا حدود 65٪ است. با این وجود، در تاتارستان، باشقورتوستان، سامارا، مناطق اورنبورگ و منطقه پرم، هنوز هم می توان پمپ های گهواره ای متعددی را دید که یکی از ارزشمندترین منابع طبیعی روسیه را استخراج میکنند. سالانه حدود 90 میلیون تن طلای سیاه از آنجا وارد بازار می شود.
سال 1941
الکساندر کوزنتسوف، استاد مؤسسه معدن لنینگراد، به همراه گروهی از نویسندگان همکار، ماده منفجره جدیدی "Sinal" (Si N Al) را به ارتش پیشنهاد کردند که بر اساس مخلوط آلومینیوم-سیلیکون ساخته شده بود و در ابتدا برای کار در معادن از خاک رس کامبرین به عنوان یک افزودنی فعال استفاده می شد که در حومه شهر فراوان بود. در شرایط کمبود مهمات، این نوآوری یک پیشرفت علمی واقعی بود و امکان تهیه نارنجک و مواد منفجره را برای جبهه لنینگراد فراهم کرد.
1980
در نیمه دوم دهه 70 آشکار شد که فناوری تولید آلومینیوم موجود در اتحاد جماهیر شوروی اجازه تولید بالاترین درجه فلز مورد نیاز صنعت هوافضا، ساخت هواپیما و تعدادی از صنایع دیگر را نمی دهد. پیشرفت علمی در این زمینه که توسط ویکتور سیزیاکوف، استاد گروه متالورژی موسسه معدن لنینگراد انجام شد، نه تنها کیفیت محصولات ذوب آلومینیوم را به سطحی بی نظیر در جهان رساند، بلکه سودآوری شرکت های تخصصی را نیز افزایش داد.
این دانشمند پیشنهاد کرد که فناوری سیلیکون زدایی کامل نفلین را به تولید معرفی کند که از آن آلومینا برای تولید آلومینیوم به دست آمد. این به دلیل سنتز کلاس جدیدی از مبدل های یونی فوق فعال - هیدروکربوآلومینات های کلسیم در محیط الکترولیت های قوی امکان پذیر شد. ویکتور سیزیاکوف هنوز هم تا به امروز در دانشگاه کار می کند - او به کار بر روی بهبود مواد و آلیاژها ادامه می دهد و همچنین تجربه منحصر به فرد خود را به جوانان منتقل می کند.
سال 2012
متخصصان دانشگاه معدن سن پترزبورگ برای اولین بار دریاچه زیر یخچالی وستوک در قطب جنوب را که در زیر پوسته یخی قاره ششم در عمق 3769 متری قرار دارد، باز کردند و نمونه های منحصر به فردی از آب باقی مانده (این اکوسیستم از دنیای خارج برای میلیون ها سال است جدا شده) برداشتند. جامعه علمی جهان دستاورد دانشمندان روسی را در سطح خود با اولین پرواز فضایی انسانی منحصر به فرد قابل مقایسه دانست.
در سال 2015، به نمایندگان دانشگاه معدن و مؤسسه قطب شمال و قطب جنوب، جایزه دولت فدراسیون روسیه در زمینه علم و فناوری "برای توسعه مبانی نظری فناوری های سازگار با محیط زیست و ابزارهای فنی حفاری و همچنین اجرای آنها در شرایط یخچالهای قطب جنوب اعطا شد. ". در این زمان، آنها قبلاً موفق شده بودند دو بار به دریاچه نفوذ کنند و ماهیت چرخه ای تغییرات آب و هوای زمین را ثابت کنند و به لطف داده های جمع آوری شده، چهار دوره یخبندان و بین یخبندان را ردیابی کنند.
امروزه
اکنون کار در قاره سفید ادامه دارد. همه ساله دانشمندان دانشگاه معدن به قطب جنوب اعزام می شوند تا چاه ها را حفر کنند و فناوری های تخصصی جدیدی را در این زمینه آزمایش کنند که مانند 50 سال پیش هنوز توسط متخصصان دانشگاه سن پترزبورگ ایجاد می شود. یکی از وظایف بدست آوردن هسته های یخی از اعماق مختلف برای مطالعه بیشتر آنها در آزمایشگاه های AARI است. واقعیت این است که به دلیل دمای منفی ثابت، بارش در شرق ذوب نمیشود، بلکه سال به سال انباشته میشود، به صورت فشرده در میآید و سپس به یخ تبدیل میشود که به تدریج از مرکز قاره به لبههای آن گسترش مییابد.
آن که روی سطح قرار دارد مدرن است، در حالی که هر چه پایین تر باشد، قدیمی تر است. به عنوان مثال، در فصل گذشته، متخصصان دانشگاه معدن یک هسته را از عمق 3514 متری استخراج کردند. قدمت آن حدود یک میلیون سال است، به این معنی که تحقیقات در مورد گاز و ترکیب ایزوتوپی این سیلندر به ما این امکان را می دهد که بفهمیم در آن زمان چه اتفاقاتی در جو زمین رخ می داده و به چه عواقبی منجر شده است و همچنین کمک خواهد کرد برای روشن شدن پیش بینی تغییرات اقلیمی برای آینده.
هر ساله فعالیت های تحقیقاتی دانشمندان این دانشگاه بیشتر و بیشتر می شود و شرکت های داخلی بیشتر و بیشتر به مشتری آن تبدیل می شوند. در سال 2021، پنج مرکز تحقیقاتی جدید در دانشگاه معدن سن پترزبورگ به منظور جداسازی فرآیندهای علمی و آموزشی، اما در عین حال برای حفظ فرصت جذب جوانان با استعداد به تحقیق ایجاد شد. این تصمیم برای اطمینان از اینکه ارزشمندترین ابزار در دستان دانشمندان برجسته ای است که در مهمترین زمینه های تحقیقاتی، شامل نمایندگان بخش های تخصصی، دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دانشجویان کارشناسی مشغول به کار هستند، اتخاذ شد.
کک سوزنی
تا حد زیادی به لطف این شرایط، کارمندان دانشگاه معدن سن پترزبورگ در سال جاری چندین دسته آزمایشی کک سوزنی تولید کرده اند که هنوز در کشور ما تولید نشده است. علاوه بر این، کیفیت استثنایی این محصول ، که برای تولید باتریهای لیتیوم یونی و همچنین الکترودهای گرافیتی، یعنی هادیهای مورد استفاده برای گرمایش و ذوب فلز در کورههای قوس الکتریکی مورد نیاز است، توسط کارشناسان شخص ثالث تایید شده است.
هزینه کک سوزنی ده برابر بیشتر از کک معمولی است. اما برای تولید آن باید تمام پارامترهای تجهیزات را به دقت محاسبه کرد و ویژگی های کیفی مواد اولیه - ضایعات باقی مانده پس از پالایش نفت را تعیین کرد. هر گونه اشتباه در محاسبات می تواند بر خواص محصول نهایی و در نتیجه قیمت آن تأثیر بگذارد. در نتیجه انجام تعداد زیادی آزمایش مربوط به جداسازی کسرهای سنگین و تجزیه و تحلیل نتیجه به دست آمده ضروری است.
ارتباط این کار در این واقعیت نهفته است که اتحاد جماهیر شوروی در دهه 70-80 پالایشگاه های نفت جدیدی را در سرزمین هایی که اکنون بخشی از سایر کشورها هستند - اوکراین، بلاروس، لیتوانی، ترکمنستان و قزاقستان ساخته شده است. در نتیجه، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روسیه 26 تأسیسات تولیدی از نظر اخلاقی و فیزیکی منسوخ به دست آورد، که 8 مورد از آنها قبل از جنگ بزرگ میهنی در دهه 50 راه اندازی شد. تنها استثناء پالایشگاه آچینسک بود که در سال 1982 راه اندازی شد. در این راستا میانگین عمق پالایش نفت در کشور ما در دهه نود قرن گذشته از 65 درصد فراتر نمی رفت. و اکنون با وجود اینکه این رقم به 84 درصد رسیده است، همچنان بسیار پایین است.
به این معنا که دانشمندان باید راه حلی برای افزایش این رقم بیابند، زیرا نفت کوره، قطران و سایر ضایعات پالایش نفت در بازار کمتر و کمتر می شود. یکی از راه حل ها تولید کک سوزنی است که به لطف مجموعه ای از آزمایشات انجام شده در آزمایشگاه های دانشگاه معدن، اکنون تولید آن در روسیه کاملاً امکان پذیر است.
افزایش بهره وری از میادین گازی سیبری
ترکیبات مسدودکننده یا کراسلینکرهای جدید که در آزمایشگاههای مرکز تحقیقات Arktika اولین دانشگاه فنی روسیه ایجاد شدهاند، در سال جاری در میدان میعانات گازی Kovykta آزمایشهای آزمایشی انجام دادهاند. معرفی آنها به تولید امکان جلوگیری از مشکلات در حفاری چاه ها را که به دلیل ورود کنترل نشده آب نمک در آنجا ایجاد می شود، ممکن می سازد. آب های زیرزمینی شور گردش مایعات حفاری را مختل می کند که منجر به جذب آنها توسط تشکیل شده می شود و این به نوبه خود باعث از کار افتادن تجهیزات اضافی و کاهش سودآوری تولید می شود.
با در نظر گرفتن این که میدان کوویکتا، همراه با میدان چایاندینسکویه، منبعی برای تامین سوخت آبی روسیه به چین است، این یک مشکل جدی است. از این گذشته، پروژه ساخت خط لوله Power of Siberia-2 در دستور کار قرار دارد که به دلیل امتناع اروپایی ها از همکاری با روسیه در بخش انرژی، ممکن است به منبع سود قابل توجهی برای گازپروم تبدیل شود. بزرگترین مالیات دهندگان در کشور ما اما قبل از شروع اجرای این ایده، لازم است شرایطی برای افزایش دبی چاه ایجاد کنیم. در غیر این صورت، درک آن بسیار دشوار خواهد بود.
در واقع این وظیفه ای است که دانشمندان دانشگاه معدن در حال حل آن بوده اند. آزمایشات ترکیبات مسدود کننده ایجاد شده توسط آنها در یکی از چاه های میدان میعانات گازی Kovykta "تثبیت گردش خون، بدون تظاهرات قابل توجه آب نمک" را نشان داد. آزمایشهای آزمایشگاهی به مدت نیم سال ادامه یافت که در طی آن اجزای بهینه پیوند متقابل برای این زمینه خاص انتخاب شد.
انحلال معدن روباز کورکینسکی
از جمله مهمترین وظایفی که قبلاً توسط دانشگاه اجرا شده است، ممیزی علمی پروژه انحلال معدن روباز کورکینسکی است، جایی که زغال سنگ از سال 1934 استخراج می شد. طول آن 3 کیلومتر، عرض - 2.5 کیلومتر، و عمق - حدود پنج است. صد متر آثار آنجا مدتهاست که رها شدهاند، اما با وجود این، این مکان و پس از اتمام آنها منشأ تأثیر منفی بر محیطزیست و سلامت ساکنان محلی بوده است. به طور دوره ای آتش سوزی های درون زا محلی ناشی از احتراق خود به خود سنگ وجود داشت و دامنه ها فرو ریختند که ساختمان های نزدیک را تهدید می کرد.
امروز شیب ها پایدار شده اند. علاوه بر این،بخش ژئومکانیک دانشگاه معدن در طول کار بر روی تقویت آنها، دائماً از سایت بازدید می کرد و شخصاً فرآیند را کنترل می کرد. بوم شناسان نیز در این پروژه شرکت کردند و کیفیت هوای کورکینو را زیر نظر گرفتند و به این نتیجه رسیدند که به طور قابل توجهی بهبود یافته است.
احیای کامل این قلمرو چندین دهه طول خواهد کشید. این زمان برای پر کردن گودال روباز کورکینسکی با مواد پرکننده فشرده و آبگیری که بر اساس باطله های Tominsky GOK تهیه شده است، مورد نیاز است. افق بالای آن پر از خاک و درخت خواهد شد. در نهایت، یک منطقه پارک با یک دریاچه به جای شی خطرناک برای طبیعت و جمعیت در آنجا ظاهر می شود.
البته این سه پروژه تنها بخش کوچکی از کارهایی است که امروز در آزمایشگاه های دانشگاه در حال انجام است. علاوه بر این، همانطور که از اظهارات مدیریت آن برمی آید، کارهای بزرگ تری نیز در پیش است. از این گذشته، در جلسه کمیته سازماندهی برای آماده سازی و جشن سالگرد دانشگاه معدن سن پترزبورگ که در ماه اوت به ریاست والنتینا ماتوینکو برگزار شد، تاکید بر جشن ها نبود، بلکه بر توسعه اولین موسسه آموزش عالی فنی روسیه بیشتر بود. از جمله، حفاری دو چاه فوق عمیق تا 8 هزار متر برای مطالعه ترمودینامیکی پیدایش هیدروکربن و جستجو برای نفت عمیق است. علاوه بر این، دانشگاه به انجام تحقیقات در زمینه انرژی هیدروژن، بهبود ایمنی نیروی کار معدنچیان، از جمله از طریق اتوماسیون تأسیسات تولید، به دست آوردن مواد و آلیاژهای جدید با خواص منحصر به فرد، افزایش بازیافت نفت، کاهش تأثیرات مصنوعی ادامه خواهد داد همچنین در مورد طبیعت و خیلی چیزهای دیگر.
قدرت هیدروژن
انرژی هیدروژن یکی از مرتبط ترین زمینه های تحقیقاتی در جهان امروز است. دانشمندان دانشگاه معدن سنت پترزبورگ نیز در این زمینه فعالیت دارند و دستاوردهای آنها توسط جامعه علمی بسیاری از کشورهای جهان به رسمیت شناخته شده است. اگر ما در مورد تولید کارآمد انرژی الکتریکی از سبک ترین گاز در طبیعت صحبت کنیم، متخصصان دانشگاه به یک نتیجه واضح رسیده اند: در مرحله کنونی توسعه تمدن، تنها با روش الکتروشیمیایی، با کمک به اصطلاح هیدروژن امکان پذیر است. سلول های سوختی. در اصل، آنها یک باتری را نشان می دهند.
ساخت خودرو یا اتوبوسی که بر روی هیدروژن (H2) کار می کند، البته از نظر فناوری امکان پذیر است و این موضوع بارها توسط شرکت های مختلفی که نمونه های اولیه این گونه حمل و نقل را به عموم مردم ارائه کرده اند، ثابت شده است. مشکل این است که آنها از نظر اقتصادی سودآور نیستند و هیچ پیشرفتی که وضعیت را تغییر دهد، انتظار نمی رود. یعنی تمام این نمونه های اولیه برای مدت طولانی فقط برای اهداف ارائه استفاده خواهند شد.
اما تحقیقات در زمینه تولید، حمل و نقل، ذخیره و احتراق هیدروژن در چرخه القای الکترومغناطیسی که روش اصلی به دست آوردن الکتریسیته و گرما در CHPP ها است، دورنمای زودگذر استفاده از آن را به جای گاز طبیعی نشان داده است. واقعیت این است که سیستم های تولید موجود برای دمای احتراق 1500 تا 2500 درجه سانتی گراد طراحی شده اند. دمای هیدروژن بسیار بالاتر از این سطح است. به عبارت دیگر، بشر برای پیادهسازی فناوریهای مبتنی بر استفاده از شماره اول جدول مندلیف بهعنوان منبع انرژی جهانی، حداقل نیازمند ایجاد تمامی زیرساختهای لازم برای این منظور است.
اینها هزینه های کلان است. با این حال، قبل از انجام آنها، اگر بنا به دلایلی چنین سرمایه گذاری مناسبی تشخیص داده شود، باید تعداد زیادی آزمایش در زمینه علم مواد و سایر زمینه های علمی مرتبط انجام شود. به هر حال، هیدروژن گازی است که قادر به نفوذ به شبکه بلوری تقریباً هر فولادی است. و برای اطمینان از تولید، حمل و نقل، ذخیره سازی و استفاده ایمن آن، آلیاژهای فوق العاده قوی مورد نیاز است. البته بسیار گرانتر از آنهایی که امروزه استفاده می شود. مشکل دیگری وجود دارد: تشکیل اکسید نیتروژن NO2 در طی احتراق هیدروژن. این گاز سمی با اثرات خفگی است.
با جمع بندی تمام موارد فوق می توان اشاره کرد که با در نظر گرفتن قوانین فیزیکی جهان پیرامون، معایب ترمودینامیکی و لجستیکی H2، دهه ها و شاید حتی قرن ها طول می کشد تا هیدروکربن ها را جابجا کند و به بخشی جدایی ناپذیر از آن تبدیل شود. صنعت انرژی جهانی در عین حال، متخصصان اولین دانشگاه فنی روسیه نتایج دلگرم کننده ای در استفاده از فناوری های اصلی در پتروشیمی ها و مواد شیمیایی کشاورزی به دست آورده اند.
مقررات دولتی
دانشمندان دانشگاه معدن سنت پترزبورگ به طور سنتی توجه زیادی به چنین حوزه تحقیقاتی مانند سهم بخش معدنی و مواد خام در دستیابی به اهداف توسعه پایدار دارند. به گفته نمایندگان دانشگاه، دستیابی به آنها تنها در صورت مدیریت موثر منابع توسط دولت امکان پذیر خواهد بود. به عنوان یک تنظیم کننده، به جای یک شرکت کننده در فرآیند تولید، این عملکرد باید به جامعه تجاری خصوصی واگذار شود.
در حال حاضر اشکال مختلفی از روابط حقوقی مدنی بین دولت ها و شرکت های استخراجی در کشورهای مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. اما اکثریت قریب به اتفاق آنها نیاز به افزایش ذخایرو نیاز به ایجاد ارزش افزوده یا انتظارات جمعیت محلی از جمله در حوزه مدیریت زیست محیطی را در نظر نمی گیرند. هیچ سیاست مشخص دولتی با هدف ایجاد "قوانین بازی" که برای تجارت و دولت سودمند باشد و به مدیریت موثرتر منابع معدنی کمک کند، وجود ندارد. در عین حال، اقتصاد هر دولتی، از جمله کشور ما، تنها با تنظیم حرفه ای بازار فرآیند استخراج و رشد ذخایر می تواند به خودکفایی برسد.
به عنوان مثال، امروزه شرکتهای معدنی یا نفت و گاز سود اصلی خود را از صادرات مواد خام به دست میآورند، بنابراین چندان علاقهای به ساخت کارخانههای فرآوری، بهویژه شرکتهای شیمیایی نفت و گاز ندارند. ولادیمیر لیتویننکو، رئیس دانشگاه معدن سن پترزبورگ، تاکید کرد که "این گونه پروژه ها بسیار سودآور هستند، اما در عین حال نیاز به سرمایه گذاری های مالی هنگفت دارند، یعنی بسیار پرخطر هستند. وظیفه دولت ارزیابی عواملی است (کسر مالیات، وام ترجیحی یا چیز دیگری) انگیزه سرمایه گذار را ایجاد می کند و مطلوب ترین فضای تجاری ممکن را ایجاد می کند.
"ما باید از مدیریت منابع پراکنده و اغلب ناکارآمد به مدلی یکپارچه تر حرکت کنیم. اما برای انجام این کار، به یک سیاست دولتی شفاف و توانمند در مورد مواد معدنی نیاز داریم. این سیاست نه تنها باید حجم تولید در ذخایر خاصی را تعیین کند، بلکه باید اعلام کند. شاخص هایی مانند رشد پایه منابع، مشارکت مواد معدنی در فرآوری عمیق، ایجاد زنجیره های فناورانه تمام عیار در داخل کشور با هدف تولید محصولات نهایی، تعداد متخصصان در زمینه های خاص آموزشی که باید دیوارهای دانشگاه ها را رها کنید، و غیره. تنها در این صورت است که ثروت طبیعی ما که به خودی خود بی اثر است، می تواند به طور مؤثر به سرمایه انسانی، اجتماعی و فیزیکی تبدیل شود. تقویت مقررات دولتی بهترین راه برای اطمینان از تعادل بین عرضه و تقاضا است. ولادیمیر لیتویننکو گفت: و در نتیجه پایداری اقتصاد داخلی.
وی همچنین خاطرنشان کرد: تمامی آزمایش های در حال انجام و برنامه های توسعه اعلام شده دانشگاه معدن سن پترزبورگ در راستای تحقق وظیفه راهبردی است که 250 سال پیش دانشگاه با آن روبرو بوده است. این برای بهبود کارایی مجتمع معدنی و مواد خام است که ستون فقرات اقتصاد ملی است و در نتیجه کیفیت زندگی همه روس ها بدون استثنا است.
